­

"Wij geloven dat vanuit de liefde

Gods elk mens waardevol is"

In Genesis staat dat de mens leven kreeg door de adem van God.

God blies Zijn adem in de mens en de mens kwam tot leven.

Wij mensen merken dat we dat zijn vergeten en dat wij onder alle stress “buiten adem“ raken…
Van het leven met God los.

Als Jezus zulke mensen ontmoet zegt Hij:  kom maar hier met al je ballast en bagage en Ik zal jullie rust geven.
Maar eigenlijk staat er: “Ik zal jullie oprichten en nieuwe adem geven!”

Hier gebeurt de Opstanding in het dagelijkse leven en wordt het Pinksteren hier en nu!

Hoeveel woorden zouden op een dag mensen met elkaar spreken, hoeveel zou er worden afgepraat, thuis, op straat, in winkels, op het werk..? Wezenlijke- en niet wezenlijke gesprekken, lege en geladen woorden, zakelijke en emotionele woorden…en hoeveel zou er gezwegen worden, omdat woorden misschien te kort schieten?  En tenslotte, tussen alle praten en zwijgen door zijn er de woorden, die alleen maar tastende aanduidingen zijn, pogingen om het onzegbare tóch te zeggen en het onbereikbare tóch te grijpen.  Woorden kunnen in elk woordenboek staan, maar de vermelde betekenis hoeft niet altijd te kloppen, want soms is onze lading vol met gevoelens, belevingen en de betekenis is veel genuanceerder dan wat daar in het woordenboek staat. Bij mooie muziek kan je genieten van de klankkleur, maar dat kan niet want klanken hebben geen kleur en zijn onzichtbaar. Daarom is luisteren naar iemand die je iets vertelt zo belangrijk en moeilijk, omdat je signalen moet opvangen in woorden of gebaren die tastenderwijs worden uitgesproken.

Een beeldje op een Kerkplein…

Enige tijd geleden, toen ik naar “Tijd voor Max” keek, kwam “Raad de plaats” aan de orde en zag ik ineens het Kerkplein van Olstbeeld4 met het beeld van de bekende Utrechtse beeldhouwer Pieter d’Hont. Het verraste me, want hoe vaak was ik daar niet langs gelopen gedurende de vele jaren dat ik in Olst woonde en werkte.  Het vrouwenbeeldje wordt door de Olstenaren “Vrouw met duif” genoemd en bij Google “Vrouw metbeeld3 vogel”!  Maar ook destijds, toen ik er woonde, heb ik geprobeerd om uit te leggen wat de beeldhouwer had bedoeld met dit beeldje naast de Kerk, dat hij noemde “Vorm en Geest”, zoals ook geschreven staat op het koperen plaatje op de sokkel Een vrouw met een duif op haar hand is niet zo spannend, zou je zeggen. Maar de spanning ontstaat pas wanneer je de beeldtaal begrijpt en wanneer duidelijk wordt wat de beeldhouwer heeft willen uitdrukken met dit beeldje op deze plaats.

Van de zomer liepen we in Italië langs een oude kerk en uit de toren groeide een flinke boom! Dat was heel opvallend en ik maakte er een foto van. Maar er kwam ook direct in mijn gedachten een beeld bij. Nu moet ik zeggen dat ik altijd in beelden denk . Vroeger in mijn gemeente probeerde ik dat de catechisanten te leren! Ik vroeg hen om , b.v. onderweg naar school, iets te zien wat in verband was te brengen met God of met geloven :”kleine gelijkenisjes maken” noemde ik dat.. Soms ook gaf ik hun een stapeltje foto’s waaruit ze iets moesten zien te verbinden met het geloof.

Verdriet is op zich zelf onzichtbaar.  Wat een ander daarvan ziet, dat zijn je tranen.   Een vriend ziet de tranen en weet nu dat jij verdriet hebt.  Door “er bij te zijn” probeert hij je tranen te drogen en daarmee helpt hij je onzichtbare pijn te verzachten.

­