­

"Wij geloven dat vanuit de liefde

Gods elk mens waardevol is"

Er zijn soms van die ogenblikken in je leven
dat je ontroerd wordt door een kleinigheid,
het is ineens of over mens en dingen
een heel bijzond’re lichtstraal glijdt-

Het is alsof je plotseling wilt gaan bidden,
maar weet dat alle beden zijn verhoord,
en of je dwars door de bekende  klanken
de echo van een and’re wereld hoort .                                                    

Je kunt dat ogenblik je zó gelukkig voelen,
alsof je door de hemel bent gekust.
maar van de reden tot die stille vreugde
ben je je vaak niet eens bewust.

Ik vraag me af : is dan misschien het grote Wonder
tóch een gebeuren in de werk’lijkheid?
Dat wij soms om de dingen van het daaglijks leven
het aureool zien van de Eeuwigheid?                                                                                                                    

Wie éénmaal over het profane leven
de heiligheid van deze lichtstraal zag
weet dat hij in Gods wonder mag geloven,
want het geschiedt nog ied’re dag!
   
                                                        E.H.

Stukjesbrood

 

 

 

 

Het brood als Opstandingslichaam
                                                 van de Heer

En Jezus zei:  Ik ben het brood

voor jou

dat leeftocht is

voor onderweg

en jou de kracht geeft

op te staan

uit elke vorm van dood -

Ik ben jouw Levensbrood


Voor mij is het stukje brood, dat mij aangereikt wordt en door mijn sterfelijk lijf gaat, als een stukje "Opstanding van de Heer", waarmee mij de kracht wordt
gegeven om óp te staan uit dode plekken in mijn leven.
Daarmee beleef je hier en nu  bevrijdend Pasen!

 Betty Holtrop

betty2betty1

 

 

 

 

 

 

 

 

 

U ziet hier twee foto’s van twee beeldhouwwerken die beide de naam dragen “De hand van God”.
De eerste zag ik ooit in het Museum van Rodin in Parijs :  de scheppende hand van God.
Een sterke hand, als uit de chaos omhoog gestoken. In die hand liggen twee mensen, maar daarbij
ook een geweldig stuk van de chaos, waaruit zij omhoog zijn getild. Hij maakte dit werk in 1898.                                                        
Het verhaal van het mensenleven, samen geschapen, verbonden met elkaar, geketend aan de
chaos, maar gedragen door- en geborgen in de hand van God.

Het tweede plaatje is een beeld dat ik zag op Java, in Jakarta, in de tuin van het presidentiele paleis.
Het is gemaakt door de Zweedse beeldhouwer Carl Milles, die ooit één van Rodins assistenten in
Parijs was.  Het origineel van dit werk  staat in Stockholm.  Het is een werk dat Milles vlak voor zijn
dood in 1955 afmaakte.   Alweer het verhaal van het mensenleven, maar nu heel anders.
Hier zie je de mens in duizelingwekkende vrijheid, blootgesteld aan talloze risico’s, balancerend op
duim en wijsvinger van Gods hand en het is of hij daar staat in grote spanning ,luisterend naar een
stem van boven…

Van een Zwitserse vriendin ontving ik een brief, waarin zij schreef : “ik ben angstig over de hele
Coronasituatie en over al het verschrikkelijke  dat in de wereld gebeurt. God zij dank dat we
geborgen zijn in de Liefde en Goedheid van God”.

Ik dacht aan de beelden, die Auguste Rodin en Carl Milles ons nalieten. De mens, balancerend 
in de ruimte, met alle vrijheid en talloze risico’s, maar wel staande op de vingers van de hand
van God , met het hoofd geheven naar omhoog vanwaar mogelijk Gods stem in die ruimte klinkt…?                                                  
En de mens, samen, getild uit de chaos, maar met het stuk overgebleven chaos geborgen in de
omsluiting van Gods hand.                                                                             

                                                                                                                                           Betty Holtrop

In Genesis staat dat de mens leven kreeg door de adem van God.

God blies Zijn adem in de mens en de mens kwam tot leven.

Wij mensen merken dat we dat zijn vergeten en dat wij onder alle stress “buiten adem“ raken…
Van het leven met God los.

Als Jezus zulke mensen ontmoet zegt Hij:  kom maar hier met al je ballast en bagage en Ik zal jullie rust geven.
Maar eigenlijk staat er: “Ik zal jullie oprichten en nieuwe adem geven!”

Hier gebeurt de Opstanding in het dagelijkse leven en wordt het Pinksteren hier en nu!

Hoeveel woorden zouden op een dag mensen met elkaar spreken, hoeveel zou er worden afgepraat, thuis, op straat, in winkels, op het werk..? Wezenlijke- en niet wezenlijke gesprekken, lege en geladen woorden, zakelijke en emotionele woorden…en hoeveel zou er gezwegen worden, omdat woorden misschien te kort schieten?  En tenslotte, tussen alle praten en zwijgen door zijn er de woorden, die alleen maar tastende aanduidingen zijn, pogingen om het onzegbare tóch te zeggen en het onbereikbare tóch te grijpen.  Woorden kunnen in elk woordenboek staan, maar de vermelde betekenis hoeft niet altijd te kloppen, want soms is onze lading vol met gevoelens, belevingen en de betekenis is veel genuanceerder dan wat daar in het woordenboek staat. Bij mooie muziek kan je genieten van de klankkleur, maar dat kan niet want klanken hebben geen kleur en zijn onzichtbaar. Daarom is luisteren naar iemand die je iets vertelt zo belangrijk en moeilijk, omdat je signalen moet opvangen in woorden of gebaren die tastenderwijs worden uitgesproken.

­