­

"Wij geloven dat vanuit de liefde

Gods elk mens waardevol is"

In het dorp, waar wij in de zomer nogal eens verblijven, staat een mooie kleine Mariakapel. Zo een, waarvan er in Zuid-Limburg veel staan.

Op een avond, na een wandeling op 15 augustus, zien we nogal wat “reuring” rond het kapelletje.

mooieGeleund tegen een hekje bekijken we nieuwsgierig wat er gaande is.

Er komen tuinstoelen uit auto’s en mensen uit de directe omgeving nemen hun stoel mee naar buiten om gezellig in een kring om het kapelletje te gaan zitten. Ook ons wordt een stoel aangeboden.

Een pastoor is bezig het ijzeren hek te openen, zodat we ruim zicht hebben op de binnenkant van het kapelletje. Intussen legt iemand ons uit dat er een mis in de buitenlucht zal worden opgedragen vanwege het “Hoogfeest: Maria ten Hemelopneming”.

Sommige mensen leggen een soort kruidenboeket voor de kapel om er een zegen over te vragen.

De kruiden (Kruudwis) die worden gezegend zijn zorgvuldig gekozen. Het zijn zeven verschillende soorten, die je tegen allerlei onheil kunnen beschermen. Je hangt ze boven de deur van de stal of de voordeur; zeven is van oudsher in de kerkgeschiedenis het getal van de volheid.

De traditie wil, dat er in het graf van Maria, toen haar ziel en lichaam op 15 augustus ten hemel opsteeg, deze kruiden in haar graf achter bleven.

Maria wordt, naar oud gebruik, geduid met namen uit de plantenwereld, zoals “bloem”en “vrucht” die Jezus voortbracht. Het is min of meer een oogstfeest, omdat vanaf die tijd de natuur gul is met vruchten en zaden. De veldboeketjes, die in deze mis gezegend worden, zijn samengesteld uit kruiden, bloemen en korenaren.

Na de uitleg is het tijd voor de zangbundeltjes en natuurlijk zingen wij de “schone Marialiedjes” mee.

En zo zitten we dan op een zwoele zomeravond, zomaar in een kring om ons kapelletje op een steenworp afstand van ons vakantieverblijf.

Het voelt goed zo, samen met onbekenden, te zingen en te bidden. De communie volgt en ook wij worden uitgenodigd deel te nemen.

Na afloop blijven we nog even napraten tot de pastoor het ijzeren hekwerk voor de kapel weer sluit. Mensen verdwijnen naar alle kanten.

De zon zakt achter de heuvels en alles wordt stil, op een enkele vogel na ……..

Mooie avond.

Jannie Koppert  

­