­

"Wij geloven dat vanuit de liefde

Gods elk mens waardevol is"

Verdriet is op zich zelf onzichtbaar.  Wat een ander daarvan ziet, dat zijn je tranen.   Een vriend ziet de tranen en weet nu dat jij verdriet hebt.  Door “er bij te zijn” probeert hij je tranen te drogen en daarmee helpt hij je onzichtbare pijn te verzachten.

Een zichtbaar verschijnsel (tranen)  is de uitdrukking van iets wat in wezen onzichtbaar is, hier: verdriet.

Wordt op die manier Gods onzichtbaar Wezen misschien zichtbaar door wat wij zien in onze wereld?  Zowel in de liefde als in het lijden? Misschien is het Gods onzichtbare verdriet dat in tranen opwelt in het lijden in deze wereld?  Het zichtbare lijden uit het verdriet van de Onzichtbare?

In deze veertig dagen tijd, waarin wij stilstaan bij het lijden van Jezus, zie ik Gods tranen die zichtbaar worden op de Kruisweg. Maar niet alleen op de Kruisweg. Er wordt wel eens gezegd: “Christus wordt weer gekruisigd” en dan bedoelt men dat de lijdenswegen van alle tijden zijn…                

Maar op de Kruisweg van Jezus vallen tranen (van God) samen met de Trooster “die er bij is”, want Jezus wordt genoemd Immanuel, dat is: God met ons.  Zo kan Zijn kruisweg uitlopen op de Opstanding! Overwinning van Gods liefde. En zo mogen wij, denk ik, alle lijden in onze mensenwereld  zien: “op weg naar Pasen”!  Want de weg van Jezus  langs kruis en opstanding is een Tekenverhaal!

Verhalen in de Bijbel zijn toch “Tekenverhalen”?  Niet elke zieke werd genezen en niet elke dode werd tot opstaan geroepen, maar die enkele die genezen werd en die enkele die tot opstaan werd geroepen, werden zichtbaar Teken van Gods toekomst! Anderen van alle tijden en ook wij worden hierdoor getroost en ontvangen uitzicht!  

Zo mogen wij Pasen vieren op de weg van het lijden.  Want God, wiens tranen wij nog blijven zien,  heeft Zelf een nieuwe hemel van liefde om alle tranen heen gebouwd  door “er bij te zijn”. Het grote Toekomstteken geeft Hij ons in de Opstanding!

Zo eindigt de Bijbel: God zelf zal bij hen zijn en Hij zal alle tranen van hun ogen afwissen en de dood zal niet meer zijn, geen rouw, geen jammerklacht, geen pijn, want wat er eerst was is voorbij.   

 
 Betty Holtrop                                 

­